ای دوست
چه می توان کرد
با اندوه دوران
با کوتاه شدن سقف آسمان دل
با تیره شدن افق امید ها
با تکراری شدن طراوت ها
با آزرده گشتن خاطرها
شاید صبر و امید به آینده ای روشن و سرزمینی سبز و آباد در پس این کویر بی روح و خسته
آری، خدا تو را فراموش نکرده، روزی خواهد رسید که همه این ها خاطراتی خواهد بود
پس به درگاهش دعا می کنیم
روزگارت بی غم باد
دلت غرق آرامش
رویاهایت زیبا
و به هرآنچه آرزو داری برسی
به امید تمام شدن لحظات بی روح و تاریک
ممنون از همدردی ات