آبی زلال آسمان انعکاسی است از دل پاک، از عظمت وجود دوست. آن گاه که از در سینه نمی گنجد،دل از یادت پر می کشد تا افق های نزدیک، تا سراپرده یکرنگ آسمان، آنجا که از خلوص نگاه دوست روشنی می جوید. خورشید شعله ی پریشانی است در برابر فروغ دیدگانش و ماه لکه خاموشی از فراموشی سرگردان در بستر پر آشوب ستارگان؛