خانه دوست

رویش عشق سرآغاز کتاب من و توست...

خانه دوست

رویش عشق سرآغاز کتاب من و توست...

فالی برای پسرک...

بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چه کنم...

سلام مهربانم...

سلام مهربانم

خوب هستی

کارهای زندگی ات به سامان هست

دلم می خواهد با تو صحبت کنم

...

روزها و

شب هایی که

با مهتاب درددل می کنی

راز دل با فرشتگان می گویی

اشکی از آیینه چشمانت فرو می چکد

قلب مهربانت به دیدار خدا می رود

...

به یادت هستم

برایت دعا می کنم

rose

قدم های مهربانش...

گل های باغ از شادی قدم هایش بوسه بر خاک زدند

چلچله ها با شعر چشمانش نغمه ها سر دادند

و قلب من شیفته قلب پاک و مهربانش شد...

با تمام افق های باز نسبت داشت...


و او به سبک درخت


                                                                                                 میان عافیت نور منتشر می شد



                                                                                                                                                                                                           ...

چه نزدیک، چه دور...

در شب و روز های دوری و انتظار

از نسیم سراغش را می گیرم

از صدای پر پروانه ها صدایش را می جویم

از گل های باغچه تبسم نگاهش را می خوانم

و لحظه لحظه از احساس حضورش در قلب و روحم خاطری نو می تراود

...

تقدیم به...


تقدیم به


                                  فرشته مهربان قلبم


                                                                                             ...


آرزو دارم  غبار ملال


از خاطر لطیفت بزدایم


پرواز...

قایق کوچک اشعارش را

بخشید به دست های امواج روان

پس در آرامش نمناک فضا اوج گرفت

رفت تا خلوت دم کرده ابر

تا سراپرده نجوای فرشته ها

تا آستانه ی احساس خدا

...

آیینه عشق...


زندگی


                          ترجمه روشن خاک است


                                                                                                                                                در آیینه عشق


...

به رنگ سکوت

بعضی وقت ها...

هیچ چیز آرام نمی کند

بعضی خماری ها

هیچ درمانی ندارند

روح را تسخر می کنند

کمترین آرام بخش

شاید چند قطره اشک

...

پی نوشت: شکیلا/آشفته حالی